De Franse Revolutie wordt gezien als één van de meest beslissende omwentelingen in de westerse geschiedenis, niet alleen tegenwoordig, maar ook al in de decennia na de revolutie zelf (1789-1799). Begin negentiende eeuw werd een grote hoeveelheid waardevolle ooggetuigenverslagen gepubliceerd en dat van Grace Elliott (1754-1823) behoort tot die categorie. Geen Française maar een Engelse lady die in Parijs verbleef omdat ze een verhouding had met een neef van Lodewijk XVI, de hertog van Orléans. Elliott schreef haar verhaal over de revolutie een decennium na de gebeurtenissen, maar wist zich nog vele details te herinneren over allerlei personages die een rol daarin hadden gespeeld: van koningin Marie Antoinette tot aan de revolutionair Robespierre. Zij geeft een goed beeld van de chaos, willekeur en terreur die de revolutie voor iedereen (maar speciaal voor de adel) teweeg bracht. Een groot deel van de tijd bracht Elliott door in Parijse gevangenissen, wachtend op de guillotine. Met uitgebreid voorwoord, verklarende voetnoten en lijst van historische personages.