In een vlot geschreven relaas over het paleis van Versailles en zijn bewoners vertellen twee erudiete schrijfsters openhartig hoe het steeds grootsere bouwwerk steeds meer het decor werd van politiek gekonkel en vooral erotisch vermaak. De Zonnekoning gaat in de zeventiende eeuw voorop bij het schaamteloze verzamelen en beminnen van steeds jongere maîtresses die via architectonische listen binnen handbereik zijn. Madame de Montespan en Madame de Maintenon maken het domein tot een chic bordeel waar overigens veel aandacht is voor culturele geneugten. Onder Lodewijk XV vervalt de galanterie, geïllustreerd door schilders als Fragonard en Watteau, tot liederlijkheid en voor een triest slot in deze prachtige zedenschets zorgt de tragische figuur van Lodewijk XVI wiens voorhuidsvernauwing symbool staat voor impotentie, onbenul en afgang. Van noten en registers voorzien en uitstekend vertaald.